Nazmiye Ulusan

Kanlı darbe girişiminde bir kez daha destan yazan bu millet, tarladaki mahsulünü yaktı, uçakların üstüne atladı, tankın altına yattı,namlulara alnını dayadı, kolunu, bacağını ve canını verdi.
Bu millet, eşkıyalara, döneklere, ifritlere karşı yenilmedi.
Türk ordusunu sadece üniformalılardan ibaret sayanlar yine yanıldı.
Bu milletin her bir ferdinin asker olduğu unutuldu.
Ve bu aziz milletin göğsündeki imandan, vatan sevgisinden, nasırlı
ellerinden başka silahı yoktu.
Defalarca destan yazan o eller.
Bıkmayacak, yorulmayacak, teslim olmayacak.
Vatan nöbeti hiç bitmeyecek.
Bu millet şanlı bayrağının inmesine izin vermeyecek.
Bu millet sela seslerini kulağıyla değil, kalbiyle duyduğu için
yenilmeyecek.
Ayakta kalacak, uyanık olacak, nöbeti hiç bırakmayacak.
Sadece vatanı korumak için değil, vatanını korurken şehit olanlar için.
Ayaktayız.
Nöbetteyiz.
Biriz, iriyiz, diriyiz, beraberiz, kardeşiz.
Hep birlikte Türkiye’yiz.

Dörtnala gelip Uzak Asya’dan
Akdeniz’e bir kısrak başı gibi uzanan
bu memleket, bizim.
Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
ve ipek bir halıya benziyen toprak,
bu cehennem, bu cennet bizim.
Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
yok edin insanın insana kulluğunu,
bu dâvet bizim.
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
bu hasret bizim. 

 

Nâzım Hikmet Ran

FavoriteLoadingBeğen
Genel Yayın Yönetmeni

Leave a Reply

  • (not be published)